run your house is on fire

στα πρώτα είκοσι δευτερόλεπτα του δίσκου, πίστεψα ότι ο jamie t είναι άλλο ένα σκουπίδι της britpop. ένιωσα σχεδόν να με παίρνουν τα σκάγια, καθώς δεν τραγουδούσε, αλλά έφτυνε τις λέξεις. η εικόνα που ξεπήδησε αστραπιαία με την εισαγωγή του πρώτου τραγουδιού ήταν σάπια δόντια και κακή αναπνοή. ποιος θέλει ν' ακούσει, μέχρι τέλους, έναν δίσκο που ζέχνει ;

μερικές φορές βγάζω γρήγορα συμπεράσματα.

την επόμενη, πριν σβήσω οριστικά το panic prevention από τον σκληρό μου, αποφάσισα με μισή καρδιά, να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία. και με τα καινούρια μου ακουστικά στο λεωφορείο για το σπίτι το γρήγορο preview που είχα προβλέψει, μετατρπάπηκε σε κανονική ακρόαση του δίσκου. μείον τα δύο πρώτα τραγούδια. από τότε, μάλλον τα ακουστικά έχουν βαρεθεί περισσότερο να παίζουν jamie t. το panic prevention είναι η πρώτη μου επιλογή στο ipod. και όταν τελειώνει, το πιο πιθανό είναι να το ξαναβάλω. όπως τώρα: calm down dearest. για τρίτη φορά.

όλα αυτά δεν τα λέω για ν'αποδείξω πόσο σημαντικό είναι να μην βγάζουμε γρήγορα συμπεράσματα. έτσι κι αλλιώς τα δύο πρώτα τραγούδια του δίσκου είναι άθλια και θα μπορούσαν να είχαν παραλειφθεί. όλα αυτά τα λέω γιατί πολλές φορές ο αριθμός ακροάσεων μετράει περισσότερο και από τη βαθμολογία του pitchfork.