Εδώ! Εμένα θ' ακούσεις, λέει ο άνθρωπος με το τεντωμένο δάχτυλο. Κι ο κόσμος γίνεται ξαφνικά πιο άγριος και πιο βαρετός. Υψώνεται ο ήχος της φωνής, δονείται το δάχτυλο, το χέρι ολόκληρο τρέμει, ζαρώνει το μέτωπο, σηκώνεται το κεφάλι και γυρίζει -δεν ακούει τίποτα. Κι ύστερα πάλι: εδώ ρε, ακούς τι σου λέω;
Αλλά μη φανταστείς, κανενός η μύτη δεν θα στάξει αίμα, κανενός τ' αυτί δεν θα φαγωθεί, κανείς δεν θα πέσει πληγωμένος στο έδαφος. Τα τεντωμένα δάχτυλα δεν κόβουν. Περνούν αδιάφορα ανάμεσα μας, τρυπώντας για λίγο τον αέρα, όπως άλλοι κάνουν μια τρύπα στο νερό. Άχρηστα σε μια συζήτηση. Εκτός κι αν θες εκεί να κρεμάσεις το καπέλο σου.
5 comments:
Xaxaxaxaxa!
I love you re!
(ειναι πιο πολυ του γουστου μου αυτα τα κειμενακια, ελπιζω η αιματηρη σου φαση να περασε-εστω για λιγο)
Οι ανθρωποι με το τεντωμενο δαχτυλο ειναι εκεινοι που διαιωνιζουν το κομπλεξ κατωτεροτητας...
παιδιά το άλλαξα λίγο στο τέλος. αν θέλετε ξαναδιαβάστε το.
ναι πέρασε λίλη (αν και υπάρχει κι εδώ μια μύτη που παραλίγο να στάξει αίμα...)
Άνθρωποι με τεντωμένο δάχτυλο. Ή, χάρη στην επέμβαση του Ντραγκς: Το ανυψωμένο δάχτυλο της κατωτερότητας.
κάτι μου θυμισες...
Πολύ καλό!!!
:-)))))))))))))))))))))
Post a Comment