Γειά σου μάγκα!

Του Παχάλη δεν του αρέσει να μιλάνε γι' αυτόν. Κάποιος όμως πρέπει να το κάνει.

Στα δεκαπέντε του ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής. Παράλληλα μετέφραζε τους στίχους των τραγουδιών των Cure (από τα Αγγλικά στα Γαλλικά) και διάβαζε Ρολάν Μπαρτ. Σήμερα είναι ερασιτέχνης ξιφομάχος, συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γαλλίας και έχει φτάσει μέχρι τον ημιτελικό, διαβάζει πολλά βιβλία για το διδακτορικό συγκρητικής λογοτεχνίας που ετοιμάζει. Έχει γράψει δυο συλλογές με σύντομα κείμενα, το τρίτο είναι υπό έκδοση και το τέταρτο ακόμα στον υπολογιστή του. Έχει μεταφράσει στα Γαλλικά Ρίτσο και άλλους εξόριστους στη Μακρόνησο ποιητές, δουλεύει ως υπάλληλος σε δημοτική βιβλιοθήκη του Παρισιού, έχει μια κόρη, την Ελενίτσα, και μια σύντροφο, τη Βιβιάν.

Κάτω από τον καναπέ, στο σπίτι του, κάτω από το κρεβάτι, κάτω στο υπόγειο, βρίσκονται πολλά κιβώτια με CD που δεν χωράνε στην επίσημη συλλογή του στο σαλόνι. Και σε μια γωνιά της βιβλιοθήκης του βρίσκονται καμιά δεκαριά χρόνια σε τεύχη του περιοδικού The Wire, Adventures In Modern Music, στο οποίο ο Πασχάλης είναι συνδρομητής. Ο Πασχάλης γνωρίζει πολύ καλά σχεδόν όλες τις μουσικές σκηνές. Μπορεί να σου μιλάει με τις ώρες για τη Ρέγκε ή για κάποιον άγνωστο Ιάπωνα καλλιτέχνη και να μη βαρεθείς. Νομίζω ότι θα καταφέρει να σε κάνει ν' αγαπήσεις και τη Ρέγκε και την Ιαπωνική σκηνή. Αν τον πετύχεις στο δρόμο σίγουρα θα κουβαλάει μια τσάντα με καμιά 20αριά CD που παίρνει καθημερινά στο σπίτι για ακρόαση.

Την ημέρα που έγινε τριαντατριών μου έστειλε ένα μέιλ με μόνο τον αριθμό 33. Ο Πασχάλης δεν γράφει ποτέ μακροσκελή μέιλ. Συνήθως αρκείται σε κανά δυο λέξεις ή μια σύντομη πρόταση. Παλιότερα με νευρίαζε αυτό. Σήμερα κάνω κι εγώ το ίδιο. Επίσης χρησιμοποιεί την πιο μικρή γρμματοσειρά και με αναγκάζει να κολλάω τη μούρη μου στην οθόνη. Είναι σπαστικό αυτό, αλλά η αφάνεια είναι γενικότερο στοιχείο του χαρακτήρα του.

Γι' αυτό και διάλεξε να πάει σε μικρό εκδοτικό οίκο και γι' αυτό τα βιβλία του δεν είχαν την απαιτούμενη προβολή. Γι' αυτό επίσης γράφει και με ψευδώνυμο ή μάλλον με το Ελληνικό ανεπίσημο όνομα του από την πλευρά της μητέρας του: Ασαριωτάκης. Ο Πασχάλης είναι Κρητικόγαλλος.

Ένα ανοιξιάτικο απόγευμα παρασκευής του 98, λίγο πριν αρχίσει το μάθημα στο πανεπιστήμιο, στο διάδρομο έξω από την αίθουσα άκουσα ένα "Γειά σου μάγκα!" και προς στιγμήν νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου. Δεν ήταν. Ήταν ο Πασχάλης που με πείραζε. Μετά από λίγο γύρισε χαμογελώντας και συστηθήκαμε.

Αυτά που σημείωνε στα περιθώρια των τετραδίων του τις ώρες παρακολούθησης στο πανεπιστήμιο, έχουν βρει τη θέση τους στα κείμενα των Récits Cliniques και του Mémoire d' appréhension που εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Sens & Tonka το 2001 και το 2004 αντίστοιχα.