Index vs. LIDL

Index ή, πως η  Sonik Publishing προσπαθεί να μας πείσει ότι το νέο δωρεάν έντυπο που ετοιμάζει αξίζει περισσότερο από τον κατάλογο του LIDL.

"Index: Το πρώτο free press με διανομή σε όλη την Ελλάδα αυξάνει τις σελίδες και το τιράζ του, λίγο πριν εκδοθεί!"

Κανονικά θα έπρεπε να είμαστε χαρούμενοι. Δωρεάν έντυπο. Διανομή σε όλη την Ελλάδα. Πόσο αθώο και ρομαντικό ακούγεται.

Και πόσο δεν είναι.

Από τις πρώτες κιόλας γραμμές του δελτίου τύπου, εκδηλώνονται οι πραγματικές προθέσεις του εντύπου. Με bold:

"οι σελίδες αυξάνονται κατά 8, λόγω του πολύ αυξημένου -σε σχέση με τις αρχικές προσδοκίες- διαφημιστικού ενδιαφέροντος!"

Οκ. Έδώ θα κάνουμε μια μικρή διακοπή για διαφημιστικά και σε λίγο πάλι μαζί σας.






































(Διαφημίσου εδώ. Ένα Ευρώ το πίξελ)

































Ωχ, ξέχασα.
Δεν είμαι ελληνικό φρι πρες. Μπλογκ είμαι. Δωρεάν γράφομαι και διαβάζομαι. Αλλά δεν ξεπέφτω στη φτήνια.

Και για όσους δεν κατάλαβαν: φρι πρες δεν σημαίνει ανεξάρτητο έντυπο. Τουλάχιστον για την Ελλάδα. Το φρι πρες ανθεί σ' αυτήν την κουτσουλιά του κόσμου, γιατί το ίντερνετ πάει κατά διαόλου. Όταν η πρόσβαση γίνει λίγο πιο φρι, τότε δεν θα υπάρχει λόγος για δωρεάν έντυπα στο δρόμο, σε μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων δηλαδλη (ό,τι κι αν πουλάνε). Εδώ σε θέλω μάστορα. Να επιβιώσεις χρησιμοποιόντας τα νέα μέσα όπως όλοι μας. Να καταφέρεις να χτίσεις όνομα μέσα στον κυβερνοχώρο κι όχι με τις πατροπαράδοτες συμμαχίες μεταξύ λιγότερο ή περισσότερο γνωστών ονομάτων ή εταιριών.

Το έντυπο, ναι μεν θα είναι δωρεάν για τον αναγνώστη, αλλά ο συντάκτης (δεν διάλεξα τυχαία τον ενικό, διάβασε παρακάτω) θα πληρώνεται. Και όποιος πληρώνεται κάνει το χατίρι αυτουνού που τον πληρώνει. Έτσι πάνε αυτά. Εκτός κι αν θες την αποζημίωση απόλυσης από το αφεντικό σου. Οπότε τον βγάζεις στον αέρα για να τον φτύσεις. Κι έπειτα πρασλαμβάνεσαι από άλλο κανάλι. Αλλά παρασύρθηκα. Για φρι πρες λέγαμε (όπως λέμε φραπές, άλλο ελληνικό φαινόμενο).


"Η Sonik Publishing, με την εμπειρία έκδοσης του Sonik, του δημοφιλέστερου μουσικού περιοδικού της χώρας"

(Δυο φορές το αγόρασα και πραγματικά έκλαψα τα λεφτά μου. Το Σόνικ είναι για τη μουσική ότι το Zara για τo γυναικείο ντύσιμο)

"που κέρδισε το αναγνωστικό κοινό"

(Ακόμα και οι λέξεις προδίδουν τους σκοπούς τους: "κέρδισε". Και το Zara κέρδισε το κοινό του. Τα φράγκα του κοινού του επίσης)

"φιλοδοξεί το Index όχι μόνο να καθιερωθεί ως το περιοδικό-φετιχ του σύγχρονου βιβλιόφιλου"

(Φετίχ: η λέξη με ταξιδεύει πίσω στο χρόνο. Σε παλιά τεύχη του Κλικ...
Περιοδικό-φετίχ σημαίνει: χωρίς το περιοδικό για το βιβλίο, δεν υπάρχει βιβλίο για μένα. Διάβαζω τα βιβλία που προβάλλονται ή διαφημίζονται στις σελίδες του. Έτσι κι αλλιώς μόνο αυτά ΘΑ αξίζουν.)

"η ανάγνωση ενός βιβλίου μπορεί και πρέπει να αφορά όλους μας"

(Με bold πάλι εδώ. Έκλαψαν κι οι πέτρες, όπως θα έλεγε κι ο Bruce, με τη ρομάντική τους διάθεση. Σκουπίζω τα δάκρυα -αντί να σηκώσω την πέτρα και να τους την πετάξω στη μούρη- και συνεχίζω)

"ακριβώς γιατί έτσι γίνεται η καθημερινή μας ζωή πιο ενδιαφέρουσα"

(Αν στην καθημερινή σου ζωή έχεις πέντε λεπτά για διάβασμα μην διαβάσεις ένα βιβλίο, αλλά το INDEX που θα σου πει πιο βιβλίο να διαβάσεις, αλλά πρωτίστως ν' αγοράσεις.)

Γιατί μην ξεχνάς ότι

"το Index θα προσφέρει στους αναγνώστες του τις εμπεριστατωμένες απόψεις μιας από τις αρτιότερες συντακτικές ομάδες με αντικείμενο το βιβλίο, με πολλούς καταξιωμένους βιβλιοκριτικούς, συγγραφείς, δημοσιογράφους κι εν γένει ανθρώπους του βιβλίου να προσφέρουν τις έγκυρες απόψεις τους στους αναγνώστες"

(Για σένα το χαϊβάνι λέει. Εσύ δεν ξέρεις. Άσε λοιπόν τους "καταξιωμένους βιβλιοκριτικούς" να ορίζουν το τί θα διαβάσεις όπως το Κωστοπουλέικο όριζε, μια εποχή, το τί θα γαμήσεις, το αν θα γαμήσεις και το πώς θα γαμήσεις. Εφόσον όμως το γαμήσι είναι πια passé, δεν κάνεις καμιά βόλτα στα μεγάλα book stores?)

Αλήθεια, θα είναι κανείς από αυτόυς τους "καταξιωμένους βιβλιοκριτικούς, συγγραφείς, δημοσιογράφους κι εν γένει ανθρώπους του βιβλίου" να μου γυρίζουν τις σελίδες; Βαρίεμαι τόσο πολύ αυτή τη διαδικασία... όπως θα έλεγε κι ο Βαρετός.

Η κοινωνική προσφορά του Index:

"Το Index θα καλύπτει όλες τις εκφάνσεις του εγχώριου και παγκόσμιου βιβλίου, χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό"

(Για το συμφέρον των εκδοτικών οίκων που θα διαφημίζονται)

"Στόχος του είναι να δημιουργήσει μια ευρεία ομάδα βιβλιόφιλων"

(Αλλιώς αγαπητοί φίλοι του βιβλίου, αν υπάρχετε δηλαδή και στη προ-Index εποχή, πάτε χαμένοι)

"που θα συζητούν ελεύθερα"

(ΟΚ. Ο μέλλοντας με έπεισε. Δεν υπάρχετε)

"και  θα ανταλλάζουν απόψεις για τα βιβλία που κυκλοφορούν"

(Κάτι πρωτοφανές δηλαδή. Σήμερα οι φίλοι του βιβλίου δεν υπάρχουν κι ούτε συζητούν. Πόσο μάλλον ελεύθερα. Μα φυσικά! Εφόσον δεν μιλούν "ελεύθερα" για τα βιβλία που αγόρασαν "ελεύθερα", στην ελεύθερη αγορά του βιβλίου (Ελευθερουδάκης, Παπασωτηρίου, Fnac... ξέρεις) κατόπιν προτροπής από τους καταξιωμ.... κλπ κλπ βιβλιοκρ..... κλπ κλπ)."

"Ίσως, όμως, το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του Index να είναι η διαδραστικότητά του με το κοινό"

(Πάλι bold. Ωραία λέξη αυτή η "διαδραστικότητα". Μεγάλη κουβέντα.)

"το οποίο θα έχει τις δικές του σελίδες με απόψεις για βιβλία. Γιατί το Index θα είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα το περιοδικό των αναγνωστών!"

(Εδώ, εκτός του ότι οι πέτρες έχουν λιώσει στο κλάμα, κολλάει ο ενικός του συντάκτη που ανέφερα.

Τί χρειάζεται για να γίνει ένα φρι πρες; Αν είσαι της αρπαχτής κι όχι ο Bruce στο 178ο ποστ του.

α) Ένας συντάκτης.

β) Ο μισθός του συντάκτη από τις διαφημίσεις.

γ) "Καταξιωμένοι βιβλιοκριτικοί, συγγραφείς, δημοσιογράφοι κι εν γένει ανθρώποι του βιβλίου" για αυτοπροβολή ή διαφήμιση του καινούριου τους πονήματος.

δ) ΕΣΕΙΣ φίλοι του βιβλίου! -που δεν υπάρχετε αλλά θα σας φτιάξουμε- και που θα γράφετε δωρεάν αρθράκια, εφόσον μιλάμε για δωρεάν έντυπο.)

Κανονικά θα έπρεπε να είμαστε χαρούμενοι.

Εγώ πάντως, ως εχθρός του βιβλίου, θα συνεχίσω να απολαμβάνω τον κατάλογο του LIDL, το πιο αυθεντικό φρι πρες αυτή τη στιγμή στη χώρα μας. Ένας κατάλογος προϊόντων που δεν προσπαθεί να με πείσει για κάτι που δεν είναι.