Η νοσταλγία είναι κακή συντροφιά κι ας χτυπάει την πόρτα κάθε Κυριακή βράδυ. Ακόμα κι αυτές τις Κυριακές, σαν τη σημερινή, που μοιάζουν με σαββατόβραδα, λόγω της αυριανής αργίας. Το καλύτερο είναι να την αγνοείς. Όσο μπορείς.
Η νοσταλγία είναι αρρώστια και μπορεί να σε ρίξει χαμηλά. Έρχεται αθώα σαν παιδάκι, αλλά όταν βγάλει τα παπούτσια της, σίγουρα τα πόδια της βρομάνε. Καμιά από τις εικόνες που έρχεται να σου θυμίσει δεν είναι σωστές. Αυτό να θυμάσαι. Διαστρέβλωση είναι. Πίστεψε τη νοσταλγία όπως πιστεύεις σε αυτό που βλέπεις στις φωτογραφίες. Σαν κάτι που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Ανέβα στο βέλος του χρόνου κι εκτοξεύσου με φόρα στο μέλλον χωρίς να κοιτάς πίσω. Είναι καλύτερα να σπάσεις "εκεί" τα μούτρα σου, παρά να ταξιδεύεις με σπασμένα.
Αλλά πάλι δεν ξέρω. Μερικά πράγματα δεν ξέρεις πως να τα χειριστείς. Λείπουν οι οδηγίες. Κι επειδή μερικά πράγματα χωρίς οδηγίες χρήσης φαίνονται πολύ περίπλοκα, ψάχνεις αλλιώς τη λύση.
5 comments:
Γάτε μήπως είσαι βαλτός ή να 'ναι αυτή η ρημάδα η "συγχρονικότητα" που λέει και μια φίλη μου; :-)))
Ωραίο το τραγουδάκι...;-)
nice song...
(you know what they say... nostalgia is a bitch)
take care
"Λείπουν οι οδηγίες." Ευτυχώς!:-)
Χμμ, έχω ξεχάσει πώς είναι να νοσταλγεί κανείς.
Νόστος(επιστροφή στη πατρίδα) + άλγος(πόνος) = Νοσταλγία
Ισως επειδή δεν έχω πού να επιστρέψω.
Θύμησες έχω. Πονώ για τόπους και πρόσωπα που χαθήκαν, αλλά δε νοσταλγώ. Ο,τι έγινε έγινε, καλώς έγινε, τελείωσε και πάμε γι άλλα.
Καλό μήνα!:-)
Πράγματι, η νοσταλγία είναι μνήμη εξαϋλωμένη και (θετικά) παραφουσκωμένη.
Όσα ψέματα και να λέει όμως, εγώ τη γουστάρω.
:)
Nostalgia ε?
Ααααχ...
Post a Comment