666

το σάββατο ξεκίνησε από τα παιδιά της teamstrut μια σκυταλοδρομία εκθέσεων στο wannajob (κωνσταντινουπώλεως 44, γκάζι). η όλη φάση έχει τίτλο 666 κι είναι σαν πάρτι, αλλά χωρίς γαριδάκια και kinder surprise. 4 καλλιτέχνες παρουσιάζουν τη δουλειά τους, σε ζευγάρια, διαδεχόμενοι ο ένας τον άλλο, μέχρι να ξαναέρθει η σειρά του πρώτου και να κλείσει ο κύκλος.

για την ακρίβεια, το σάββατο που μας πέρασε, στους τοίχους του wannajob μπορούσε κανείς να δει τα έργα του δημήτρη παπαδάτου και στο μωσαϊκό, εκτός από ποτήρια με χυμένο κρασί, 2 εγκαταστάσεις του ταξίαρχου γκότση και 2 πίνακές του.ο δημήτρης παπαδάτος το σάββατο 6 ιανουαρίου θα αδειάσει τους τοίχους για τον αντώνη χριστοδούλου, ενώ ο ταξίαρχος γκότσης θα παραμείνει στο δάπεδο. το σάββατο, 13 ιανουαρίου, η zoe zillion θα μοιραστεί το χώρο με τον αντώνη χριστοδούλου. και το τελευταίο σάββατο 20 ιανουαρίου θα τον ξαναμοιραστεί με τον δημήτρη παπαδάτο.

πιάνεις τη λογική; εγώ πάντως, όση αριθμητική κι αν έκανα, δεν έλυσα το μυστήριο του 666. διάολε!

ο δ.π. μ' αρέσει, γιατί λερώνει τα χέρια του πασαλείβοντας το make up στο πρόσωπο της τέχνης. με κηρομπογιές, μαρκαδόρους και μολύβια εμπλουτίζει τη συλλογή του από σχέδια νηπιαγωγείου. δείχνει μάλλον να του αρέσουν οι πίνακες του μπασκιά, άλλου μπόμπιρα της τέχνης, καθώς επίσης και τα σχέδια του μπάνχαρτ. αποτυπώνει πάνω σε χαρτί, πολύπλοκους συναισθηματικούς χάρτες, όπου το μάτι μπαίνει τυχαία στο τριπάκι μιας διαδρομής, πιασμένο από τη λεπτομέρεια μιας μουτζούρας. πρόκειται μάλλον για μια προσπάθεια εξάντλησης ενός στιγμιότυπου, παρά για την αφήγηση μιας ιστορίας με αρχή μέση και τέλος. η μια μουτζούρα οδηγεί στην άλλη, ώσπου ξαφνικά διαπιστώνεις ότι ίσως και να μην είναι απλά μουτζούρες. χμμ... όχι ότι έχω κάτι εναντίων της μουτζούρας. προσωπικά, μου είναι αδιάφορο αν η περιπλάνηση του ματιού θα συναντήσει κάποιο "νόημα". το νόημα, αν θέλουμε να υπάρχει νόημα, βρίσκεται ενίοτε σε κάποιες μικρές γραπτές εξομολογήσεις, που γίνονται η αφορμή για ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης. καλό διάβασμα: