έπεσα για ύπνο με τον ενθουσιασμό κάποιου που φεύγει για ταξίδι. χώθηκα κάτω από το πάπλωμα και έσβησα το φως με χαμόγελο. ξεκινάμε! οι μηχανές είχαν μπει σε λειτουργία, αύριο θα ήταν μια άλλη χώρα.
η απογοήτευση χτύπησε με το ξυπνητήρι στις 8. τι κρίμα, δεν είχα κουνηθεί ρούπι. μόνο το σεντόνι είχε γίνει μπάλα σε κάποιο άλλο σημείο του κρεβατιού. κι έξω ήταν ήδη μέρα. εκτός από το φως, άκουγα και τις φωνές ανθρώπων στον ακάλυπτο.
αργότερα κατάλαβα πως αυτό που νιώθω όλη μέρα, μοιάζει με κάποιον που μένει νηστικός ενώ φαΐ υπάρχει.
1 comment:
Η τελευταία ατάκα ειναι όλα τα λεφτά.
ΧΧ
Post a Comment