6,5 ρίχτερ

ήταν η πρώτη φορά που δεν πετάχτηκα από το κρεβάτι. ένιωσα τους προσεισμούς όπως ακριβώς και τα σκυλιά, φαντάζομαι. αλλά, όπως και τα σκυλιά, έμεινα ατάραχος στη θέση μου. είχα χάσει κατά κάποιο τρόπο τ' αντανακλαστικά μου. όταν όλα τελείωσαν, τα σκυλιά άφησαν πολύ αέρα να βγει από τα ρουθούνια τους, κάτι που έμοιαζε με γαύγισμα, αλλά δεν ήταν ακριβώς, και ξαναμπήκαν στη φωλιά τους. το φωτιστικό πήγαινε πέρα-δώθε για πολλή ώρα μετά...