Έκτακτη είδηση από το επαναστατικό μέτωπο.

Ο γνωστός έλληνας αοιδός Γιάννης Κότσιρας με προκήρυξη που έστειλε στην εφημερίδα Ημερησία (31.12.05-1.1.06) τάσσεται ανοιχτά υπέρ της επανάστασης. Ο ίδιος τονίζει χαρακτηριστικά ότι έχοντας, από τη «βρεφική του ηλικία» και κάτω από τη σκληρή καθοδήγηση της μητρός του, εξοικειωθεί με επαναστάτες συνθέτες όπως ο Θοδωράκης, ο Χατζιδάκης, ο Ξαρχάκος και o Πλέσσας καθώς και άλλους λαϊκούς συνήθεις υπόπτους, αποφασίζει να καταθέσει το καλλιτεχνικό του ταλέντο κατά του αναίσχυντου «τσιφτετελο-μπαρόκ» και τον «καλογυαλισμένο καθωσπρεπισμό του λαϊκο-ποπ».

Αναζητώντας εικόνες από την παιδική του ηλικία που να μαρτυρούν την επαναστατική του αφύπνιση θα θυμηθεί τα παραθυρόφυλλα του σπιτιού του να τρίζουν, από την κάθοδο των τανκ στη λεωφόρο Κατεχάκη το ’74, την ώρα που το παλιό πικάπ Philips παίζει τη «Ρωμιοσύνη» : «Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται…» Από το 1990 θα θελήσει να καταταγεί στην «επαναστατική διάθεση» της μουσικής που είναι η «διαφυγή από το βόλεμα». Η ολοκλήρωση του όμως σαν επαναστάτη έρχεται τη στιγμή που αποφασίζει να ενώσει τη φωνή του με αυτή «του απλού ανθρώπου». Σήμερα πλέον ζει την απόλυτη αυταπάρνηση και τραγουδάει «Πως θα πεθάνω εγώ για σένα» αφιερωμένο σε όλο το αντάρτικο κίνημα. Επίσης, από ‘δω και στο εξής και για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, αλλάζει το όνομα μου σε Chi Korara.

Η απόφαση του αυτή καθόλου δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει εφόσον, στη δεκάχρονη σχεδόν καριέρα του, ο Γιάννης Κότσιρας διατηρεί μακρύ μαλλάκι, δείγμα του επαναστατικού του πνεύματος. Ουδέποτε άλλωστε έχει δημοσιοποιήσει το χρώμα του βρακιού του. Εξ' άλλου, σύμφωνα με στίχο από πρόσφατο του σουξέ, "Τι φοράς όταν κοιμάσαι", κάνει εμμέσως πλην σαφώς υπαινιγμό στο ενδεχόμενο, ο ίδιος, αλλά και οι σύντροφοι, να κοιμούνται ξεβράκωτοι. «Το σεντόνι» ανακηρύσσεται λοιπόν, από σήμερα και μέχρι νεοτέρας, σε διεθνή αντάρτικο ύμνο, αφού πρώτα έχει βαφτεί κόκκινο από τη διάτρηση του παρθενικού υμένα των απανταχού παρθένων.

Η διεθνής περιοδεία που ετοιμάζει θα περιλάβει μεταξύ άλλων ζωντανή εμφάνιση στο Μεξικό όπου ο ίδιος ο Subcomandante Marcos θα ανέβει στη σκηνή να καλωσορίσει τον Chi Korara αποδίδοντας του τον επίτιμο τίτλο του Comandante. Ο Chi Korara, όχι χωρίς κάποια δυσανασχέτηση, θα δεχτεί να κρύψει το καλοχτενισμένο του μαλλάκι και το επικηρυγμένο πλέον αγγελικό του προσωπάκι πίσω από αντίστοιχο με αυτό του Μάρκος, σκουφί-μάσκα. Δεν έχει γίνει ακόμα σαφές αν ο Chi Korara θα υιοθετήσει και τις καπνιστικές συνήθειες του Μάρκος, κλειδώνοντας τα χείλη του με πίπα. Όλα όμως δείχνουν πως κάτι τέτοιο θα είναι αναπόφευκτο.

Επόμενος σταθμός θα είναι η Κούβα, όπου σε ειδική συγκέντρωση και μετά από δωδεκάωρη εξοντωτική ομιλία του Φιντέλ Κάστρο, ο Chi Korara, θ’ ανέβει υπνωτισμένος στο βάθρο και με το ίδιο ιδρωμένο μικρόφωνο θα ξεσηκώσει τα πλήθη με το διασκευασμένο σε bossa nova «Το πούρο που κρατώ», που θα αφιερώσει ειδικά στον προλαλήσαντα Φιντέλ, για ευνόητους λόγους.

Η περιοδεία θ’ ανοίξει με μετάβαση του στη Μόσχα όπου θα προβεί σε προσκύνημα στο Μαυσωλείο του Λένιν, ενώ μέχρι αυτήν την ώρα παραμένουν άγνωστες οι υπόλοιπες εμφανίσεις του. Ωστόσο, αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα απλό ενδεχόμενο, ο Chi Korara με τη μπάντα του, τους «επίδοξους απαγωγείς» όπως ονομάστηκαν, να καταλαμβάνουν δια της βίας, σκηνές όπου θα έχουν αρχικά ανακοινωθεί άλλοι καλλιτέχνες διεθνούς εμβέλειας, κάνοντας έτσι γνωστές, στο ανυποψίαστο πλατύ κοινό, τις επαναστατικές του προθέσεις. Έτσι, οι οπαδοί της Madonna, των U2 και των Rolling Stones θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για την τυχόν ομηρία των αγαπημένων τους καλλιτεχνών από το αντάρτικο κίνημα που εξαπέλυσε ο Chi Korara, και να υποστούν την επαναστατική τους αφύπνιση από τον μασκοφόρο πια έλληνα αοιδό στα νέα του εμβατήρια.

Την ίδια τακτική θα ακολουθήσει και στην επιστροφή του στην Ελλάδα, σπέρνοντας τον τρόμο σε όλες τις μεγάλες ελληνικές νυχτερινές πίστες αλλά και στα πλατώ της ψυχαγωγικής τηλεόρασης. Κανείς από τους καλλιτέχνες της φετινής νυχτερινής σαιζόν δεν θα είναι ασφαλής πριν ανέβει στη σκηνή, δήλωσε Ο Chi Korara, με καλυμμένο το πρόσωπο και στολή παραλλαγής. Διαβεβαίωσε ωστόσο, ότι το επιτελείο των «επίδοξων απαγωγέων», θα αφήνει ελεύθερους τους καλλιτέχνες-θύματα "ενός κόσμου από νάιλον", αλλά κι ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί.