Στοιχεία του παρελθόντος. (2)

Στα δεκαπέντε της η Μαρίνα είχε πέσει να πεθάνει. Ο Σάκης είχε πάρει μετάθεση για την παραμεθόριο. Το βράδυ του αποχαιρετισμού είχαν ραντεβού στα κρυφά. Μετά τα αγγλικά θα συναντιόντουσαν στην καφετέρια. Χωρίς πολλά λόγια έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου κι αντάλλαξαν πολλά καυτά φιλιά στο στόμα. Σε λίγο, όταν τα στόματά τους είχαν γίνει κατακόκκινα, η Μαρίνα σταμάτησε, χώθηκε στα μπράτσα του Σάκη και έβαλε τα κλάματα. Μέσα στ' αναφιλητά της ακούστηκαν φράσεις όπως "Τι θα κάνω εγώ χωρίς εσένα;" "θα μου λείψεις πολύ", "Μη με ξεχάσεις" και "Θα σ' αγαπάω για πάντα". Ο Σάκης επειδή δεν ήξερε πως ν' αντιδράσει έμεινε σιωπηλός και της χάιδευε τα μαλλιά και τους ώμους. Το ίδιο βράδυ, με το λουκάνικο στον ώμο, το φύλλο πορείας στην τσέπη και το Marlboro να κρέμεται στα χείλη του, θα έπαιρνε το τραίνο για την Αλεξανδρούπολη.

Η Μαρίνα την ίδια ώρα, μέσα στο παιδικό της δωμάτιο διάβαζε ιστορία για την επόμενη, αλλά το μυαλό της ήταν αλλού. Θα πάτωνε έτσι κι αλλιώς στο πρόχειρο διαγώνισμα. Σηκώθηκε, τράβηξε την κουρτίνα για να κοιτάξει έξω αλλά δυστυχώς η μαμά της είχε κατεβάσει τα ρολά κι έτσι δεν κατάφερε να δει τίποτα. Αν μπορούσε να δει, θα έβλεπε τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα στο δρόμο και τη λάμπα του δρόμου. Τίποτα δηλαδή που να την ενδιέφερε. Εκτός κι αν ήταν εκεί το Kawasaki του Δημήτρη του γείτονα. Παίδαρος. Ο χωρισμός της με τον Σάκη ήταν αβάσταχτος. Στην αντανάκλαση του εαυτού της στο τζάμι είδε πόσο είχαν μακρύνει τα μαλλιά της. Πήρε τις άκρες στα δάχτυλά της και τις κοίταξε προσεκτικά. Έπρεπε οπωσδήποτε να κόψει την ψαλίδα. Τα μάτια της δάκρυσαν πάλι, ένιωθε την καρδιά της να έχει σπάσει σε χίλια κομμάτια -δεν είχε. Σχεδόν ταυτόχρονα, τη στιγμή που τα μεγάφωνα του σταθμού ανακοίνωναν την άφιξη της αμαξοστοιχίας του Σάκη, η Μαρίνα άνοιξε το ραδιόφωνο. Ήταν η ώρα με την αγαπημένη της εκπομπή. Κάθε βράδυ την άκουγαν μαζί με τον Σάκη, εκείνη από το δωμάτιο της, εκείνος από το στρατόπεδο. Επειδή εκείνη μόνο μπορούσε, έπαιρνε τηλέφωνο και αφιέρωνε στο "Σάκη, το πιο γλυκό φανταράκι του κόσμου" και ενίοτε στους φίλους της στο Γ1 του 2ο Γυμνασίου. Εκείνο το βράδυ ένας άγνωστος από το Γ4 του ίδιου Γυμνασίου της αφιέρωσε το Κέρλες Γουίσπερ με πολύ αγάπη. Η Μαρίνα κοίταξε για λίγο το αυτοκόλλητο με τον Πάτρικ Σουέιζι στο προσκέφαλο της, έσβησε το πορτατίφ και ξάπλωσε. Το επόμενο πρωί που ξεκινούσε για το σχολείο είδε τον Δημήτρη να μαρσάρει τo Kawasaki και να την κοιτάει όλο νόημα.

Κάτι είχε αλλάξει στον κόσμο.

Η Μαρίνα θα αναφερθεί στη σχέση της με τον Σάκη μετά από χρόνια. Στο μπλογκ της.
Απόσπασμα από το μπλογκ της: Ο υπέροχος κόσμος της Barbie.

"Άκου τώρα τι θυμήθηκα. Κορίτσια σταματήστε με! Μάλλον είναι επειδή όλοι βάζουν κάποιο ποστάκι σχετικά με κάποιο συμβάν του παρελθόντος κόλλησα κι εγώ και θυμήθηκα τον Σάκη! Με τον Σάκη τα είχαμε στο γυμνάσιο. Δηλαδή εγώ πήγαινα στο γυμνάσιο, αυτός ήταν φαντάρος. Αααααχ! Ένα βράδυ στην πλατεία που καθόμασταν μετά τ' Αγγλικά, ήρθε και μου μίλησε και εμένα μου ήρθε ταμπλάς. Ήτανε κούκλος!!! Κάτι μάτια... Ένα πρόσωπο... Είχε αυτή την ηλιοκαμένη αγριάδα που έχουν οι φαντάροι από τη σκοπιά και την αγγαρεία. Πουλάκι μου! Με μάγεψε αμέσως και φυσικά από εκείνο το απόγευμα έγινα το κορίτσι του. Όλες μου οι κολλητές είχαν σκάσει απ' το κακό τους. Αυτά που διαβάζαμε στις Μανίνες και τις Κατερίνες εγώ θα ήμουν η πρώτη που θα τα ζούσα ζωντανά. Θα ήμουν η πρώτη που θα βίωνε το πρώτο φιλί στο στόμα. Είχα μάλιστα σκοπό το βράδυ που θα με φιλούσε για πρώτη φορά να γράψω ένα μεγάλο γράμμα στη Μανίνα, περιγράφοντας την κάθε λεπτομέρεια. Θα το ονόμαζα "Η μαρτυρία της Cinderella" όχι ότι είχα κάποια σχέση με τη Σταχτοπούτα αλλά μου άρεσε πολύ το όνομα. Το μανάρι είχε άδεια το επόμενο Σαββατοκύριακο και φυσικά το περάσαμε μαζί. Έβαλα την πιο μίνι φούστα που είχα, το πιο κολλητό μπλουζάκι, λίγο έλειψε να μην καταφέρω να βγω ζωντανή από το σπίτι. Ο μαμά κόντεψε να πάθει συγκοπή και φώναζε αν σε δει έτσι ο πατέρας σου θα στο βγάλει το μαλλί τρίχα-τρίχα.

Εκείνο το Σαββατοκύριακο όχι μόνο με φίλησε αλλά παρ' ολίγο να το κάνουμε κιόλας. Αν υπήρχε χώρος φυσικά μπορεί και να το 'χαμε κάνει. Θα τον άφηνα δε μ' ένοιαζε. Φοβόμουν λίγο, γιατί δεν ήξερε ότι ήμουν παρθένα κι εγώ ούτε λέξη φυσικά. Είχαμε χωθεί σε κάθε στενό και σκοτεινό δρομάκι της πόλης και φιληθήκαμε με γλώσσα ΆΠΕΙΡΕΣ φορές. Θυμάμαι μου είχε κάνει εντύπωση η γλώσσα του. Ήταν λίγο σκληρή και το στόμα του είχε τη γεύση του τσιγάρου. Δεν μου πολυάρεσε αλλά τη θεωρούσα αρρενωπή. Με ερέθιζε το να μυρίζω τον καπνό του τσιγάρου ανακατεμένο με το after shave. Κάτι τέτοιες αρλούμπες έγραψα και στη Μαρτυρία μου.

Μέχρι που ήρθε το χαρτί της μετάθεσης του. Νόμιζα πως ήρθε το τέλος του κόσμου. Θυμάμαι όταν μου το είπε κοκάλωσα. Μου ήρθε κρύος ιδρώτας και δεν μπορούσα να πω λέξη. Τον κοίταζα μόνο και σκεφτόμουν πως δεν είναι δυνατόν να χωρίσουμε. Ήταν τόσο μεγάλο αυτό που είχαμε. Ήταν ένας ατέλειωτος έρωτας κι εγώ θα μπορούσα να κάνω τα πάντα γι' αυτόν. Θα έφευγα μαζί του. Θα το έσκαγα πραγματικά από το σπίτι, το σχολείο, τα πάντα. Δεν μ' ένοιαζε τίποτα παρά μόνο να είμαι μαζί του. Αρκεί να μου το ζητούσε, αλλά δε μου το ζήτησε. Έτσι την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε ενώ εγώ έκλαιγα και τον παρακαλούσα να με πάρει μαζί του, να το σκάσουμε και να φύγουμε κι οι δύο από την κωλοκατάσταση που μας κρατούσε μακριά, εκείνος δεν είπε τίποτα. Τίποτα απολύτως. Κάπνιζε μόνο και μου χάϊδευε τα μαλλιά και τους ώμους. Το κάθαρμα. Τον σκεφτόμουν για πολύ καιρό ακόμα αφ' ότου έφυγε. Του είχα στείλει και γράμμα αλλά δεν είμαι σίγουρη αν το έλαβε. Εγώ πάντως δεν πήρα απάντηση. Μόνο στο σχολείο πήγαινα απ' το κακό στο χειρότερο και ήταν η εποχή που αποφάσισα ότι δεν είμαι γεννημένη για τα γράμματα αλλά για τα ραβασάκια, lol!!!!!!!!

Τεσπά. Μου αρέσει ένας στο γραφείο. Δηλαδή δεν ξέρω αν μου αρέσει, δεν είναι ωραίος, δεν είναι Σάκης, lol, έχει όμως κάτι που μου κινεί το ενδιαφέρον. Θα το ερευνήσω και θα επανέλθω. Πήγε τρεις πάλι, ποιος θα ξυπνάει αύριο; Νάνι όλοι λοιπόν στα ροζ μας κρεβατάκια μωρά μου. Φιλί.

9 Σχόλια :

Καριολίνα είπε:
ποπό! τι μου θύμισες τώρα....
η πρώτη μου σχέση ήταν επίσης με φαντάρο. δεν τελείωσε ακριβώς έτσι αλλά είχε πολλά κοινά.
κυρίως τα φιλιά lol........

Πουτσοπνίχτρα είπε:
Τελικά δε μας είπες μωρή το κάνατε;
Μας άφησες στα κρύα του λουτρού μετά τα γλωσσόφιλα.
Αν το κάνατε να το γράψεις αναλυτικά σε άλλο ποστ. Το καλό που σου θέλω.

Συννεφάκι είπε:
Αφήστε την ήσυχη! Ότι θέλει θα γράψει. Σορρυ που επεμβαίνω κιόλας.

Μεγάλος και Τρανός είπε:
Συμφωνώ με την Πουτσοπνίχτρα αν το κάνατε
το θέλουμε με κάθε ζουμερή λεπτομέρεια.

Ροζ Συμφωνία είπε:
Αααχ! Ωραία χρόνια.

Κουλή Γραμματέας είπε:
Ε, δεν το πιστεύω σ' αρέσει ο ...
Και δεν είπες τίποτα! Θα σε σκίσω.

Ο υπέροχος κόσμος της Barbie είπε:
@ Κουλή Γραμματέας Ε καλά δεν είπα ότι μ' αρέσει! Θα το ερευνήσω είπα. lol........

@ Πουτσοπνίχτρα κι εγώ τρελαίνομαι με τέτοιες ιστορίες. αλλά αυτή η ιστορία τελειώνει εδώ. δεν θ' αποκαλύψω τίποτα άλλο για τον Σάκη.... να σκάσεις lol!

Miss Piggy είπε:
Μωρή δεν το πιστεύω. Είχα διαβάσει τη Μαρτυρία της Cinderella στη Μανίνα τότε...
Ύστερα από τόσα χρόνια βρίσκω την κοπέλα που μίσησα περισσότερο στα 15 μου.
Ξέρεις πόσο άργησε να με φιλήσει εμένα άντρας; Θα σε σκοτώσω τώρα που σε βρήκα! λολ

Ο υπέροχος κόσμος της Barbie είπε:
@ Miss Piggy μην μου θυμώνεις γλυκιά μου.
Τα χαρίσματα σου ανακαλύφθηκαν αργότερα από τα δικά μου, αλλά σίγουρα αυτός που τ' ανακάλυψε το χάρηκε πολύ!