dread astaire live @ soul

αν δεν ήταν αυτό το ποστ του monsieur hulot, εχθές, θα είχα μείνει όλη μέρα με τις πυτζάμες. τα αυτιά μου δεν θα βούιζαν ακόμα από τα λάρσεν των dread astaire, και σίγουρα δεν θα είχα κολλήσει αυτόν τον ιό, για τον οποίο δεν είμαι σίγουρος αν πρόκειται για γρίπη, ή για μπούκωμα από τον καπνό των τσιγάρων. τόση ροκ εν ρολ πόζα, όση εχθές στο soul, είχα καιρό να δω.



έτσι, κοιμήθηκα στις 5, κάτω από 2 κουβέρτες λόγω υποθερμίας, με λιγότερες τύψεις για τη μέρα που πήγε όσο πιο στραβά μπορούσε να πάει (αλλά τελείωσε όσο πιο καλά μπορούσε να τελειώσει) και με 3 κεμπάπ από τον μπαϊρακτάρη να σαλεύουν στο στομάχι μου.