Τουλάχιστον όμως, είδαμε ένα ωραίο live. Ρωτήστε οποιονδήποτε ήταν εχθές το βράδυ στο Αν, να σας το επιβεβαιώσει. Ο Gruff Rhys έπαιξε για τη σχεδόν-πανσέληνο, για το καλοκαίρι που έρχεται, για το δάσος στο οποίο γεννήθηκε, για το πως είναι να σε καταδιώκει η αστυνομία όταν οδηγάς γρήγορα. Στην αρχή, νομίζω αφιέρωσε κι ένα τραγούδι σε ένα μάγο, (ή μοναχό;), κάπως σαν mantra ακουγόταν. Ο Gruff Rhys έχει το θράσος, εκτός από Βρετανός, να είναι και Ουαλός γεγονός που επιβαρύνει τη διαδικασία κατανόησης. Χρησιμοποίησε αρκούντως όμως τις 2 ελληνικές λέξεις που όλοι οι τουρίστες έχουν στις αποσκευές τους: geia sou κι eucharisto.
Έπαιξε με όλα τα παιχνίδια που βρέθηκαν «τυχαία» πάνω στο τραπέζι. Αυτό που έμοιαζε με τσαγιέρα ήταν παιδικός τηλεβόας, αυτό που έμοιαζε ο με μετρονόμο ήταν ο Γιάννης που έδωσε το ρυθμό σε κανά δυο κομμάτια και αυτό που έμοιαζε με discman, ήταν ο drummer –δεν θυμάμαι το όνομά του. Δίπλα του καθόταν η Lisa Jen κάνοντας δεύτερα φωνητικά παίζοντας μεταλλόφωνο και ενίοτε τραπέζι. Πάνω στο τραπέζι υπήρχε επίσης κι ένα κουτί που λειτουργούσε όπως ακριβώς το Buddha Machine, μεταδίδοντας λούπες, χαλί που συνόδευε σχεδόν όλα τα κομμάτια. Τι άλλο; Τα παιδικά αρμόνια, τα κουρδιστά πουλάκια... Α, η κιθάρα.
Ως αριστερόχειρας, ο Gruff έμαθε να παίζει κιθάρα ανάποδα. Ορισμένες κιθάρες όμως έχουν ένα κενό στο κάτω μέρος τους σκάφους τους. Άγνωστο αν πρόκειται για σχεδιαστική χαριτωμενιά ή λειτουργική σκοπιμότητα, πρόκειται όμως για σίγουρο embarrassment όταν γελάνε οι άλλοι με το κενό σου. Για να καλύψει το κενό του, o Gruff έφτιαξε ένα πρόσθετο κομμάτι από χαρτόνι που κολλάει με Velcro στο σκάφος της κιθάρας του κι έτσι μπορεί πια να παίζει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Έπαιξε τα τραγούδια του δίσκου; Διασκευές; Άσχετα; Λίγο απ’ όλα; Μάλλον. Αλλά δεν είμαι και σίγουρος γιατί δεν έχω ακούσει ακόμα το δίσκο του. Σίγουρα όμως θα προσπαθήσω να τον κατεβάσω και σίγουρα, πριν τον ακούσω ολόκληρο, θα κάνω skip μέχρι να πετύχω τα 2 τραγούδια του encore, που ακούστηκαν κάτω από την παρότρυνση του κοινού για psychedelic party…
No comments:
Post a Comment