σουκού στο πόρτο χέλι, μέρος 1ο

το σουκού ξεκίνησε στο πίσω κάθισμα ενός audi station wagon 2.600 κυβικών εκατοστών, μ' ένα shaker με ρούμι red-bull-σου-δίνει-φτερά στο χέρι. τρέχαμε με 200χλμ/ώρα που σημαίνει ότι δεν γινόταν να περάσουμε απαρατήρητοι. και δεν περάσαμε. η τροχαία μας σταμάτησε κάπου κοντά στην Kόρινθο. το αυτοκίνητο έβγαζε καπνούς την ώρα που σταματήσαμε -τέτοια φόρα είχαμε πάρει- κι οι μπάτσοι δεν κατάλαβαν καν ότι είμαστε μόνιμοι κάτοικοι ελλάδος. ούτε ότι τρέχαμε τόσο. μιλάγαμε μεταξύ μας στα αγγλικά. και κοιταζόμασταν σε φάση τώρα την κάτσαμε. ένας απ' αυτούς είπε μόνο: γιου γουιλ χαβ πρόμπλεμς γουίθ γκρίνπις. δείχνοντας το καπώ που κάπνιζε.

την ώρα που συμπλήρωναν την κλήση (κάποιου άλλου οδηγού, για υπερβολική ταχύτητα!) έσκασε το φλας της φωτογραφικής μου. ο ένας από τους δύο σήκωσε το κεφάλι και ρώτησε τον άλλο: ρε, τι κάνει αυτός, ρε; κι ο άλλος γύρισε σε μένα. γιουροπίαν γιούνιον ε; ολ τουγκέδερ. πράγμα που δεν κατάλαβα τι σήμαινε, αλλά είπα να το παίξω καλός. λίσεν, του λέω, φώτο ντιλίτ οκ? ντιλιτ. νο φώτο. σιγά μην νο φωτο. τους έβγαλα χωρίς φλας σε διαφορετικές στάσεις από μακρυά. έτσι για γούρι. γιατί ήταν κατά κάποιο τρόπο γουρλήδες. στα 0,25 που είναι το όριο του αλκοτεστ. είχαμε 0,24.

συνεχίσαμε το ταξίδι μέσα στη νύχτα και μέσα στις στροφές. με πήρε ο ύπνος σε πολλά σημεία. όταν οι άλλοι είχαν βγει σε κάποιο σημείο να αγναντέψουν τη θέα και να τεντώσουν τα πόδια τους, πετάχτηκα. νόμιζα ότι είχαμε φτάσει και κατέβηκα για να τους βοηθήσω να στήσουμε τη σκηνή. δεν είχαμε φτάσει, απλώς κοιτούσαμε τα φωτάκια μιας πόλης μέσα σε μια κοιλάδα. και τα αστέρια στον ουρανό, αν σηκώναμε το κεφάλι μας. και τα φώτα ενός άλλου αυτοκινήτου που πήρε με τα χίλια τη στροφή.

μπορούσα λοιπόν να κοιμηθώ για μερικά χιλιόμετρα ακόμα ή να τραγουδήσω κι εγώ, δυνατά, αυτό το κομμάτι που έπαιζε στη διαπασών: Without love there’s no reason to live without you and the things you do to me. (το οποίο ψάχνω ανεπιτυχώς στο radioblog. όποιος γνωρίζει περισσότερα ας αφήσει comment)

(συνεχίζεται...)