Λίγα πράγματα που ξέρω για μένα

Μεγάλωσα σ' ένα μέρος απ' όπου ήθελα να φύγω. Κι έφυγα. Και να 'μαι πάλι.

Μικρός, έκρυβα κουτιά με τσίχλες κάτω από το κρεβάτι, και έκανα πως παίζω ντραμς πάνω στο κρεβάτι. Για δυο χρόνια έκανα μαθήματα μουσικής, αλλά ντραμς δεν έμαθα.

Μέχρι πρότινος, σ' ένα συρτάρι της βιβλιοθήκης μου υπήρχαν κασέτες που περιείχαν μεταξύ άλλων το Can't Touch This του MC Hammer, και το Pump Pump the Jam, δύο τραγούδια που χόρευα μετά μανίας. Μετά μανίας χόρευα επίσης και Michael Jackson, αλλά όλο και λιγότερο καθώς ξεθώριαζε το χρώμα του. Μέχρι που έγινε λευκός κι εγώ δύσκολα παραδέχομαι ότι υπήρξα φαν του.

Την εποχή που δεν έφτανα το φως της τουαλέτας, όταν ήθελα να πάω για τσίσα μου μέσα στη νύχτα, σηκωνόταν η μαμά μου νυσταγμένη και το άναβε. Άλλοτε πάλι τα έκανα πάνω μου. Κι η μαμά μου νυσταγμένη, σηκωνόταν να μου αλλάξει σεντόνια και πυτζάμες.

Η πρώτη μου κοπέλα δεν φορούσε σουτιέν, ούτε ξύριζε τις μασχάλες της. Δεν ήταν καν κοπέλα ήταν ένα κορίτσι δώδεκα χρονών. Τα φτιάξαμε και τα χαλάσαμε δύο φορές, αλλά δεν τη φίλησα ούτε την πρώτη ούτε τη δεύτερη φορά. Στα δώδεκα έχεις όλο το χρόνο για φιλιά μπροστά σου.

Το καλοκαίρι που η μαμά μου πήγε στην Αμερική, ένας άντρας κομμάτιασε τη γυναίκα του, έβαλε τα κομμάτια σε διαφορετικές σακούλες σκουπιδιών και τις πέταξε στα σκουπίδια. Αν και είναι έξυπνη κίνηση για να εξαφανίσει κανείς ένα πτώμα, τα κομμάτια βρέθηκαν, ο ιατροδικαστής τα συναρμολόγησε, ένας φωτορεπόρτερ φωτογράφισε το διαμελισμένο πτώμα, εγώ το είδα κι ο ύπνος μου ταράχτηκε. Η νεκρή γυναίκα, εμφανιζόταν όρθια μπροστά μου μέσα στο σκοτάδι. Για να μη φοβάμαι κατέληξα να κοιμάμαι στο διπλό κρεβάτι μαζί με τον μπαμπά. Όταν η μαμά επέστρεψε απέκτησα καινούριο ρολόι, κι ένα αρμόνιο Casio και ξαναγύρισα να κοιμάμαι και να τα καμαρώνω στο δωμάτιο μου. Επίσης η θερμοκρασία ανέβηκε πολύ, έκανε καύσωνα. Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα αυτή τη λέξη. Το Casio ήταν πολύ ωραίο δώρο αλλά δεν ήταν αυτό που είχα ζητήσει. Εγώ ήθελα ATARI κονσόλα για ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ήταν η δεύτερη φορά που έπαιρνα λάθος δώρο στη ζωή μου. Και το πήρα απόφαση: πάντα κάτι θα λείπει.

Στο δημοτικό, το σκέφτομαι και γράφω ήταν η χειρότερη άσκηση. Δεν συνέβαινε δα και τίποτα άξιο λόγου στη ζωή μου. Αφ' ενός δεν είχα την παραμικρή προσκόληση στην ακριβή καταγραφή των γεγονότων. Αφ' ετέρου, δε γνώριζα τι είναι και τι μπορεί να κάνει η φαντασία. Ακόμα δεν είμαι σίγορος ότι γνωρίζω.